September – maand van de heidelibel

September de maand van de heidelibellen? Maar de heide is al vrijwel uitgebloeid, waarom is september dan de maand om heidelibellen te zien? Doordat de temperatuur al wat lager is geworden dan hartje zomer warmen de heidelibellen niet meer zo snel op. In plaats van actief rondvliegen besparen ze hun energie door vanaf een takje te kijken naar wat er allemaal voorbij komt vliegen. En zo nodig toe te slaan. Wanneer de zon schijnt kijk Lees verder…

Heidesabelsprinkhanen

Augustus en september zijn de maanden waarop je allerlei sprinkhanen kan zien én horen op de Aarlesche Heide. De heidesabelsprinkhaan is een sprinkhaan die vaak lastig te zien is maar als je goed luistert kun je hem wel horen. Althans, wat oudere mensen zullen vaak moeite hebben om het geluid van de heidesabelsprinkhaan te kunnen horen. Gelukkig kun je een vleermuisdetector gebruiken om de heidesabelsprinkhanen ‘zichtbaar’ te maken. De vleermuisdetector verlaagt het geluid van bijvoorbeeld Lees verder…

Getik op de heide

Tussen alle bloeiende heide hoor je een zacht getik. Maar wie of wat maakt zo’n tikkend geluid? Wanneer de zon in het voorjaar op dennenappels schijnt, hoor je ze ook tikken. Al is het geluid meer een licht krakend geluid van dennenappels die door de warmte open gaan. Maar dit tikkende geluid is toch anders. Het lijkt verdacht veel op het tikken van schrikdraad, maar er is geen schrikdraad te bekennen op de heide. Wat Lees verder…

Op zoek naar watermonsters

ASN Bank en Natuur &Milieu hebben een zogenaamd ‘citizen science’ project ontwikkeld waarbij iedereen op een laagdrempelige manier de kwaliteit van het water van een sloot, vijver, ven of kanaal kan meten. Het was korte tijd mogelijk om een gratis meetkit aan te vragen om zo zelf aan de slag te gaan als een echte onderzoeker. In de meetkit zat een boek met een laagdrempelige uitleg over de gevaren van een slechte waterkwaliteit. Door het Lees verder…

Volop sporen van een ree

Enkele maanden geleden waren er sporen te vinden van een ree op de Aarlesche Heide. Afgelopen dagen heeft een ree wederom een bezoek gebracht aan de Aarlesche Heide waarbij de pootafdrukken richting de zandweg liepen. De ree in kwestie is dus waarschijnlijk niet via de snelweg maar via het zandpad op de Aarlesche Heide terecht gekomen. Gelukkig maar, want probeer maar eens veilig vijf snelwegbanen over te steken zonder geraakt te worden!

Nu al herfst?

Na een week van extreem hoge temperaturen is het effect op de Aarlesche Heide goed zichtbaar! Diverse bomen staan erbij alsof het herfst is met verkleurende bladeren en zelfs bomen die de bladeren laten vallen. Op het stuifzand lijkt het zand vochtig, maar wanneer je wat zand wegveegt zul je al snel merken dat het maar enkele centimeters vochtig is en daaronder is het kurkdroog. De planten en dieren kunnen wel wat neerslag gebruiken om Lees verder…

Aangepast aan de extreme hitte

Het lijkt alsof de planten en dieren niet aangepast zijn aan de extreme temperaturen deze week. Maar gelukkig zijn er voorbeelden van insecten die zich goed voorbereid hebben op deze extreme temperaturen! Op heidegebieden is het nog warmer doordat het zand gloeiend heet wordt en voor veel dieren en planten is het dan ook te warm om er te leven. De basterdzandloopkever heeft zich hierop aangepast door op z’n tenen te lopen. Wanneer je op Lees verder…

Bijzonder bezoek uit Zuid-Europa

Nu de dopheide volop in bloei staat en de struikheide voorzichtig ook in bloei komt te staan kom je allerlei heidelibellen tegen op de Aarlesche Heide. De meer algemene soorten zoals bloedrode en steenrode heidelibel. Maar met wat geluk kom je ook een echte zwerver tegen, de zwervende heidelibel. Deze libel is makkelijk te herkennen aan de onderkant van de ogen die blauw gekleurd zijn. De zwervende heidelibel heet niet voor niks ‘zwervende’ aangezien deze Lees verder…

Een blauwtje lopen

Nu de heideblauwtjes volop vliegen kom je soms ook situaties tegen waarbij je denkt ‘Huh?! waarom doen ze dat zo?”. Een vrouwtje heideblauwtje is rustig nectar aan het drinken en opeens komt er een mannetje heideblauwtje aan. Het mannetje denkt alleen maar aan paren en vliegt vervolgens recht op het vrouwtje af. Maar meteen daarop begint het vrouwtje heel erg snel met haar vleugels te klapperen en steekt haar achterlijf de lucht in. Het mannetje Lees verder…

Alleen nog een hoopje veren

In het oosten van de Aarlesche Heide lag onlangs een grote hoop veren. Het was meteen duidelijk dat hier een vogel kaalgeplukt is om opgegeten te worden. Vaak zijn het duiven die ten prooi vallen en kaalgeplukt worden, maar dit keer was het een roofvogel zelf die kaal geplukt is. Namelijk de kerkuil. Het positieve aan dit hoopje veren is dat het laat zien dat er op de Aarlesche Heide ook kerkuilen te vinden zijn.