Augustus en september zijn de maanden waarop je allerlei sprinkhanen kan zien én horen op de Aarlesche Heide.

De heidesabelsprinkhaan is een sprinkhaan die vaak lastig te zien is maar als je goed luistert kun je hem wel horen. Althans, wat oudere mensen zullen vaak moeite hebben om het geluid van de heidesabelsprinkhaan te kunnen horen.

IMG_2221

Gelukkig kun je een vleermuisdetector gebruiken om de heidesabelsprinkhanen ‘zichtbaar’ te maken. De vleermuisdetector verlaagt het geluid van bijvoorbeeld 30 kHz naar een frequentie die we als mensen gewoon kunnen horen. Zo kun je toch ‘zien’ dat er heidesabelsprinkhanen op de heide zitten.

Mannetje heidesabelsprinkhaan

Mannetje heidesabelsprinkhaan (geluid loopt via vleermuisdetector)

Mannetjes heidesabelsprinkhanen wrijven vleugels tegen elkaar waardoor het ultrasone geluid ontstaat. Dit geluid trekt vrouwtjes (die een ‘sabel’ hebben, vandaar de naam) aan, maar het geluid reikt maar een paar meter. Vandaar ook dat mannetjes urenlang achter elkaar geluid moeten maken om de vrouwtjes te lokken.

Heidesabelsprinkhaan (mannetje)Heidesabelsprinkhaan (vrouwtje)

Nadat de heidesabelsprinkhanen hebben gepaard, legt het vrouwtje de eitjes tussen de plantenstengels of in de grond. Vaak is dit bij pijpenstrootje of struikheide.

De eitjes komen pas na 2,5 of 3,5 jaar uit en uiteindelijk zijn de volwassen exemplaren waar te nemen van juli tot en met september. Uit de eitjes die nu gelegd worden komen pas in het jaar 2021 of 2022 volwassen heidesabelsprinkhanen!